Power naps, oftewel even een lekker tukkie doen
Power naps, oftewel even een lekker tukkie doen
zondag, 05 september 2010 19:31
Interessant
Een paar jaar gelee was er al een hele heisa over. Met vier korte tukjes kon je een hele dag zonder slaap. Sterke verhalen over productieve mensen die drie banen hadden, de kinderen van school haalden en ondertussen als vrijwillige brandweer verloren katjes uit de boom haalden. Daar hoor je nu gelukkig niets meer van omdat het volgens mij allemaal flauwekul is gebleken.
Maar de edele kunst van het uiltje knappen is er toch een die je, eenmaal onder de knie te hebben, je erg goed uit kan komen. Na een week gewerkt te hebben vrijdags naar de kroeg? Kneiterlam of ziek op een muziekfestival en over een uur begint je favoriete band? Twee wedstrijden op een dag? Pik een half uurtje en knijp er even tussenuit. Lees verder om er achter te komen hoe jij het ook kan.
Ik ben nog niet zo oud dat ik het dagelijks nodig heb maar soms is het wel heel erg lekker. Hieronder een korte uitleg over hoe je binnen een half uur weer opgeknapt rechtop kan staan. Zonder dat slaperige gedoe.
De theorie: Belangrijk is dat je niet slaapt tijdens een tukje. De bedoeling is dat je even wegdommeld en dan weer je ogen opent. Soms lukt dat snel, soms moet je er even wat moeite voor doen. Om echt in slaap te komen heb je zo'n drie kwartier nodig en die slaap verloopt dan in fases van zo'n anderhalf uur. Ons tukje gebruikt alleen de eerste drie fases en duurt bij mij zo'n 25 minuten. In de eerste fase ontspant je lichaam zich, of jij het lichaam en wordt je ademhaling dieper en langzamer. In deze fase kan je het gevoel krijgen dat je valt en toffe spasmen krijgen. Deze heten hypnagogo schokken. Tof om mee te maken. Daarna krijg je de lichte slaap. Je hartslag wordt langzamer en je spieren onspannen en spannen zich heel rustig. Vlak daarna begint de echte slaap, die moet je zien te voorkomen
Voorbereidingstips: Zoek een rustig plekje. De bank, je bed, bankje in de zon, in het zeil, wherever. Zorg ervoor dat je niet gestoord gaat worden, dus niet waar mensen tegen je aan lopen of waar veel rumoer is. Hoe rustiger en vertrouwder hoe beter. Ga liggen of lekker zitten en zorg voor een goede bloedsomloop. Dus niet je benen kruisen, armen rustig naast je zij, ondersteund hoofd etc. Lekker liggen en sluit je ogen. Nu komt het moment waarop je moet gaan ontspannen. Je kan bij je tenen beginnen en omhoog werken om je hele lichaam te laten relaxen. Denk aan al je lichaamsdelen en ontspan ze stuk voor stuk. Soms is dat niet eens nodig. Zorg er gewoon voor dat je heerlijk ligt.
Je hoofd leegmaken: Als je lichaam is ontspannen moet je je hoofd nog leeg raken en dat is misschien wel het moeilijkste dat er is. Niet meer aan iets denken. Probeer het maar eens tien sekonden, daar ben je een dag mee bezig voor het je lukt. Wat werkt? Denk aan waar je mee bezig bent. Hoe je lichaam ligt, of je been ontspannen is, ligt je hoofd lekker. Daarin onspan je het lichaam indirect en denk je even niet meer aan andere zaken. Voor mij helpt een oude Za-zen meditatietechniek het best. Tel tot tien tijdens je ademhaling en denk daarmij aandachtig aan het nummer dat je telt. Als je alleen aan het nummer denkt dan vergeet je de rest.
Fase twee: Lichte slaap. Hier gaat het om. Nadat je even lekker hebt geschopt of geslagen in je spastische acties daal je af in een plek waarbij je niet meer weet of je slaapt of wakker bent. (waar ken ik dat van?) Je lichaam is in een lagere versnelling maar je geest is er nog wel. Hou dat vast. Bij mij daalt er een gevoel over me heen alsof mijn bloeddruk verlaagd ofzo. voelt alsof je echt heel diep zucht. Lekker. Ook gaan je ogen (dichthouden!) snel heen en weer racen in je kassen. Dat voelt soms wat minder maar dat is voor mij het teken dat het lekker gaat. Na een minuutje wordt dat ook minder.
Afglijden in diepe slaap: Nu wordt het oppassen geblazen, als je nu lekker blijft soezen ga je geheid fase drie en vier in, en dan zijn de rapen gaar. Als je nu de volgende stap neemt gaat je geest echt in reserve en als je dan wakker wordt ben je nog verder van huis, groggy, moe en chagerijnig, iets dat je wilt voorkomen en waarom je geen tukkies van een uur moet doen. Nadat je zo'n twintig minuten in lichte slaap heb gezeten moet je ergens wakker worden. Soms kan je dat als je nog bij geest bent maar bij mij helpt vaak een alarm dat op dertig minuten staat. Tien minuten om te relaxen en dan twintig in wonderland.
Kwiek opstaan: Meestal open ik rustig dan mijn oogjes, strek me even uit en kom langzaam omhoog. Paar minuutjes later ben ik weer goedgemutst en uitgerust onder de mensen en kan ik weer lekker uitgaan, bandjes kijken of een wedstrijd winnen. Heerlijk. Een klein nadeel, doordat je nooit de echte REM-slaap bereikt zul je tijdens het tukken nooit mooie dromen hebben. Klein gemis.
Wel interessant is de wetenschap achter het half uurtje wegdoezelen, gedateerd maar toch.
Heerlijk, stuipen in je bed als een schuimende epileps die Wipe-Out speelt op de PS1.
